Girl, interrupted

Historia Susanny Kaysen, młodej kobiety, która w 1967 roku trafiła do szpitala psychiatrycznego McLean, znowu ożywa na scenie. Adaptacja jej bestsellerowej autobiografii „Dziewczyna przerywana” w reżyserii Jo Bonney w The Public Theater to nie tylko teatralna interpretacja, ale przede wszystkim głębokie spojrzenie w labirynt umysłu i poszukiwanie odpowiedzi na pytania o szaleństwo, zdrowie i odzyskiwanie siebie.

Muzyczne interludia w świecie niepokoju

Spektakl, z książką Martyny Majok i muzyką Aimee Mann, to pamięć, która splata się z muzyką, tworząc niezwykłą atmosferę. Scenografia, jak twierdzi reżyserka, funkcjonuje jako „wnętrze szpitala McLean i wnętrze umysłu Susanny”, co pozwala widzowi zanurzyć się w świecie bohaterki i doświadczyć jej emocji z bliska. Adaptacja, oparta na wspomnieniach Kaysen, oddaje głos jej niezwykłym postaciom, które z kart książki ożywają na scenie.

W rolę Susanny wciela się Juliana Canfield, a Lisę, ekscentryczną i enigmatyczną pacjentkę, gra King Princess. Obok nich widzimy Ta’Rea Campbell jako Valerie, Gabi Campo jako Tori, Mia Pak jako Grace, Katherine Reis jako Daisy, Sally Shaw jako Polly oraz Manoel Feliciano jako tajemniczy Male Presence. Każda z tych postaci to barwna kreacja, która wnosi do spektaklu głębię i złożoność.

King Princess, znana przede wszystkim jako muzyk, po raz pierwszy w swojej karierze zmaga się z rolą aktorską, a także z koniecznością śpiewania. „To dziwne uczucie, czuć się słabym w czymś, co zwykle dobrze się robi” – przyznaje artystka. Przygotowując się do roli Lisy, King Princess sięgnęła po książkę Patric Gagne’a „Sociopath: A Memoir”, aby lepiej zrozumieć psychologię swojej postaci. Lisa to postać charyzmatyczna, pełna sprzeczności, która potrafi oczarować i zmanipulować, a jednocześnie wzbudzać litość i współczucie.

Spektakl stawia fundamentalne pytania: co to znaczy być szalonym, a co to znaczy być zdrowym? Czy odzyskanie zdrowia jest możliwe, a jeśli tak, to jakie jest jego oblicze? Czy istnieje związek między kreatywnością a chorobą psychiczną? W jednym z utworów muzycznych pojawiają się odniesienia do innych pacjentów szpitala McLean, takich jak Robert Lowell, Sylvia Plath, Ray Charles i James Taylor, co jeszcze bardziej pogłębia refleksję nad granicą między geniuszem a szaleństwem.

Aby pomóc aktorom w radzeniu sobie z emocjonalnymi wyzwaniami, na planie prób pracuje koordynatorka intymności, Ann James. Jej zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa i wsparcia dla zespołu, a także pomoc w „de-rolingu” – procesie odrywania się od postaci po zakończeniu pracy. Gabi Campo podkreśla, że dla niej „de-roling” to seria małych, świadomych praktyk, takich jak potrząsanie napięciem.

Mia Pak, która wciela się w rolę Grace, przyjaciółki Susanny, jest wdzięczna za możliwość przybliżenia historii, które często pozostają pomijane. „Mam nadzieję, że widzowie odnajdą w nich odbicie własnych doświadczeń i zrozumieją osoby, które dotychczas trzymali na dystans” – mówi aktorka. „Nie mogę się doczekać, aby podzielić się tym spektaklem z publicznością.”

„Girl, Interrupted” to poruszająca opowieść o poszukiwaniu tożsamości, akceptacji i nadziei w świecie, który często wydaje się nieprzystosowany do potrzeb wrażliwych i zagubionych dusz. Spektakl, który z pewnością na długo pozostanie w pamięci widzów, prowokując do refleksji nad kondycją ludzką i granicami normalności.